MySimRig
Home/Blog/Sim Racing

Consistenter remmen in simracing: eerst je setup, dan je voet

Elke ronde een ander rempunt? Meestal ligt dat niet aan je talent maar aan je pedaal, je instellingen en je stoel. Zo maak je je remmen herhaalbaar.

MySimRig Team
Redactie
Gepubliceerd14 november 2026
Leestijd5 min
NiveauGevorderd
Consistenter remmen in simracing: eerst je setup, dan je voet

Het probleem is zelden je talent

Ronde één rem je perfect bij het 100-meterbord. Ronde twee blokkeren je voorwielen. Ronde drie sta je te vroeg stil en kruip je de bocht in. Klinkt bekend?

Mijn stelling: bij de meeste simracers is inconsistent remmen geen techniekprobleem. Het is een setupprobleem. Je remt op de positie van een pedaal in plaats van op kracht, je stoel rolt een centimeter weg, of je game legt nog een curve over je pedaal waar je niet van weet. Zolang dat speelt, kun je oefenen tot je een ons weegt en blijft elke rempoging anders.

Dus eerst de saaie kant. Daarna de techniek.

Positie of kracht: waar je hersenen op rekenen

Een gewoon rempedaal meet hoe ver je het indrukt, met een potentiometer of een Hall-sensor. Een load cell meet hoe hárd je drukt. Simucube legt het simpel uit: een load cell “doesn’t measure how far the pedal moves, but how hard you press”.

Waarom maakt dat uit? Omdat je lichaam kracht veel beter onthoudt dan afstand. Simucube zegt dat je na een tijdje leert hoe 50%, 70% of 100% remkracht voelt, en Fanatec schrijft bij de Fanatec CSL Elite Pedals V2 dat de weerstand “trains your muscle memory”. Dat zijn fabrikanten die hun eigen product verkopen, natuurlijk. Maar het principe klopt met hoe een echte rem werkt: die beweegt nauwelijks, je drukt.

Rij je nu met een positiepedaal? Dan is een load cell-rem de grootste upgrade voor je consistentie. Groter dan een nieuwe wheelbase. Opties in verschillende prijsklassen: de Thrustmaster T-LCM (tot 100 kg), de Moza SR-P Pedals, de Fanatec CSL Elite V2 en, als je serieus wordt, de Heusinkveld Sprint. Heb je de Fanatec CSL Pedals? Die meten met Hall-sensoren, maar Fanatec verkoopt er een load cell-kit voor.

Kalibreren en onderhouden van een load cell staat in onze gids over load cell-remmen. Hier gaat het over wat daarna komt.

De instellingen die je stiekem tegenwerken

Een load cell helpt niets als je game er een curve overheen legt die bedoeld is voor een positiepedaal. En dat gebeurt vaker dan je denkt.

iRacing. Onder Options → Drive staat de Brake Force Factor. Die staat standaard op 1,80, de aanbevolen waarde voor potentiometerpedalen. Voor load cells adviseert iRacing 0. Heusinkveld zegt hetzelfde in de handleiding van de Sprint: “Always set the Brake Force Factor to 0”, en zet alle pedaalinstellingen in de game op lineair.

Assetto Corsa Competizione. Hier heet het Brake Gamma. Driver61 adviseert een gamma van 1,00 voor load cells en een Max Limit tussen 0% en 5%. Voor positiepedalen juist een gamma van 2,50 tot 3,50.

Maximale remkracht. Er is geen magisch getal. Heusinkveld levert de Sprint af op ongeveer 30 kg en zegt dat de juiste waarde persoonlijk is en per auto verschilt: snelle auto’s met veel downforce vragen meer kracht. Zet hem zo hoog dat je moet duwen, maar niet zo hoog dat je na een uur racen verzuurt. Driver61 wijst erop dat spieren minder nauwkeurig worden als ze moe zijn. En een moe been remt niet consistent.

Blokkeren voor 100%. Heusinkveld schrijft dat sommige auto’s in sommige games al bij zo’n 70% pedaalinput blokkeren. Dan zit je de hele tijd in een smal stukje van je pedaal te mikken. Moza beschrijft een setup waarbij volle druk in de game maar als 80% telt, en Driver61 raadt voor iRacing iets vergelijkbaars aan voor auto’s zonder ABS. Zo ligt de blokkeergrens in je voet, niet op een randje van de software.

Je stoel is ook een rempedaal

Dit is de minst sexy tip en misschien de belangrijkste. Driver61 schrijft dat een stevige stoel die niet draait of rolt “critical” is voor je pedaalgevoel. Druk je 40 kg op een rem terwijl je bureaustoel achteruit rolt? Dan meet je pedaal elke keer iets anders.

Wat helpt:

  • Een vaste zitpositie. Een rig of in elk geval een stoel die niet wegrolt.
  • Een lichte buiging in je knie bij een volledig ingetrapte rem, ook volgens Driver61. Gestrekt kun je niet doseren.
  • Een stijve basis. Heusinkveld zegt bij de Sprint (tot 65 kg remkracht) dat je de pedalen op “a very rigid base” moet monteren. Een pedaalplaat die doorbuigt, eet een deel van je kracht op, en nooit precies hetzelfde deel.
  • Een stijf pedaal. Volgens Heusinkveld is een stijf pedaal met weinig slag makkelijker te bedienen dan een lang, zacht pedaal.

Over je zitpositie in het algemeen hebben we een aparte gids.

Hard erop, dan geleidelijk eraf

Nu de techniek. Het remprofiel van snelle coureurs ziet er bijna altijd hetzelfde uit. Coach Dave Academy beschrijft het zo: snel en stevig naar de piekdruk, en dan de druk geleidelijk afbouwen terwijl je de bocht in stuurt. Dat laatste is trail braking.

Waarom eerst hard? Bij hoge snelheid heb je de meeste grip, zeker in auto’s met downforce. Driver61 legt uit dat de aerodynamische grip afneemt naarmate je langzamer gaat. Je moet de druk dus afbouwen om niet te blokkeren. In een remgrafiek ziet goed trail braken eruit als een vloeiende daling, geen klif.

Twee dingen die per auto verschillen:

  • ABS. GT3-auto’s hebben meestal ABS. Coach Dave schrijft voor ACC dat een lagere ABS-stand een kortere remzone geeft maar een onrustigere auto. Begin hoog en ga omlaag zolang het comfortabel voelt.
  • Rembalans. Meer naar voren geeft stabiliteit onder het remmen, maar onderstuur bij het insturen. Meer naar achteren draait de auto makkelijker, maar kan overstuur geven. Speel er pas mee als je remmen zelf consistent zijn.

Kies een rempunt dat blijft staan

Je rempunt moet iets zijn wat elke ronde op dezelfde plek staat. Track Titan waarschuwt om geen schaduwen of remsporen te gebruiken: schaduwen verschuiven, en op borden kun je in een race niet altijd rekenen. Kies iets vasts: een paal, het begin van een kerb, een gebouw naast de baan.

Remmen je rondes te vroeg? Driver61 heeft daar een simpele methode voor: kies bewust een referentiepunt en schuif het elke ronde een stukje op. Binnen vier of vijf ronden zit je op de limiet. Dat werkt alleen als je rem zelf herhaalbaar is. Daarom staat dit stuk achteraan.

Oefenen met data in plaats van gevoel

Je gevoel liegt. Een remgrafiek niet.

  • Garage 61 is gratis voor iRacing en laat je je remsporen naast die van snellere rijders leggen. Coach Dave vergelijkt het met zijn eigen Delta, dat ook ACC, LMU, AC EVO en GT7 ondersteunt (betaald).
  • Track Titan analyseert iRacing, LMU, ACC, AC EVO, AMS2 en de F1-games, en laat zien waar je remfase te lang duurt.
  • Een remtrainer zonder auto. Velocity Pro Sims heeft een gratis browsertool met een “Hold the Pressure”-oefening (houd een doeldruk vast) en een trail braking-trainer met profielen voor haarspelden, middelsnelle en snelle bochten. Tien minuten voor je race. Saai? Ja. Werkt het? Het is precies het spiergeheugen waar die load cell om draait.

Mijn advies: kies één bocht. Eén. Rij er twintig keer doorheen, en vergelijk daarna je remgrafiek met die van iemand die sneller is. Zit je piek op dezelfde hoogte? Bouw je even geleidelijk af? Pas als die ene bocht elke keer hetzelfde gaat, is het tijd voor de volgende.